Służebność przesyłu to instytucja prawa cywilnego, która reguluje relacje faktyczno-prawne, pomiędzy właścicielem nieruchomości a tzw. przedsiębiorstwem przesyłowym. W praktyce dotyczy to sytuacji, w której przez prywatny grunt przebiegają urządzenia infrastruktury technicznej, takie jak linie energetyczne, gazociągi, wodociągi czy sieci telekomunikacyjne.

Właściciele nieruchomości często nie zdają sobie sprawy, że w wielu przypadkach przysługuje im wynagrodzenie za korzystanie z ich gruntu przez przedsiębiorstwo przesyłowe. W tym artykule wyjaśniam, czym jest służebność przesyłu, kiedy można ją ustanowić oraz jakie prawa przysługują właścicielowi nieruchomości.

Czym jest służebność przesyłu?

Służebność przesyłu to ograniczone prawo rzeczowe, które polega na obciążeniu nieruchomości na rzecz przedsiębiorcy, który zamierza wybudować lub eksploatować urządzenia przesyłowe.

Do takich urządzeń należą między innymi:

a) linie energetyczne
b) gazociągi
c) rurociągi,
d) sieci wodociągowe i kanalizacyjne
e) sieci telekomunikacyjne

Podstawa prawna służebności przesyłu

Instytucja ta została wprowadzona do polskiego systemu prawnego w 2008 roku poprzez nowelizację Kodeksu cywilnego. Regulują ją przepisy art. 305¹ – 305⁴ Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z tymi przepisami przedsiębiorca może korzystać z cudzej nieruchomości w zakresie niezbędnym do eksploatacji urządzeń przesyłowych.

Kiedy ustanawia się służebność przesyłu?

Służebność przesyłu ustanawia się przede wszystkim w sytuacji, gdy:

a) przedsiębiorstwo przesyłowe chce wybudować nową infrastrukturę,
b) urządzenia przesyłowe już istnieją na nieruchomości,
c) konieczny jest dostęp do urządzeń w celu ich konserwacji lub naprawy.

Umowne ustanowienie służebności

Najczęściej służebność przesyłu ustanawiana jest na podstawie umowy zawartej pomiędzy właścicielem nieruchomości a przedsiębiorstwem przesyłowym.

Umowa taka musi zostać zawarta w formie aktu notarialnego.

Właściciel nieruchomości może wówczas negocjować:

a) wysokość wynagrodzenia,
b) zakres korzystania z nieruchomości,
c) sposób wykonywania służebności.

Ustanowienie służebności przez sąd

Jeżeli strony nie mogą dojść do porozumienia, każda z nich może wystąpić do sądu z wnioskiem o ustanowienie służebności przesyłu.

W takim przypadku sąd określa:

a) zakres służebności,
b) sposób korzystania z nieruchomości,
c) wysokość należnego wynagrodzenia.

Wynagrodzenie za służebność przesyłu

Jednym z najważniejszych aspektów służebności przesyłu jest wynagrodzenie przysługujące właścicielowi nieruchomości.

Jednorazowe lub okresowe wynagrodzenie

Wynagrodzenie może mieć formę:

a) jednorazowej zapłaty,
b) świadczenia okresowego (np. rocznego).

Wysokość wynagrodzenia zależy od wielu czynników, w szczególności:

a) powierzchni zajętej przez urządzenia przesyłowe,
b) stopnia ograniczenia możliwości korzystania z nieruchomości,
c) przeznaczenia nieruchomości w planie zagospodarowania przestrzennego,
d) wartości rynkowej gruntu.

Jak ustala się wysokość wynagrodzenia?

W praktyce wysokość wynagrodzenia bardzo często ustalana jest na podstawie opinii biegłego rzeczoznawcy majątkowego.

Biegły analizuje między innymi:

a) pas eksploatacyjny urządzeń,
b) wpływ infrastruktury na wartość nieruchomości,
c) ograniczenia w zabudowie lub użytkowaniu gruntu.

Zasiedzenie służebności przesyłu

W wielu przypadkach urządzenia przesyłowe znajdują się na nieruchomościach od kilkudziesięciu lat. W takich sytuacjach przedsiębiorstwa przesyłowe często powołują się na zasiedzenie służebności przesyłu.

Kiedy dochodzi do zasiedzenia?

Zasiedzenie może nastąpić po upływie:

a) 20 lat – gdy przedsiębiorca działał w dobrej wierze,
b) 30 lat – gdy działał w złej wierze.

Warunkiem jest nieprzerwane korzystanie z nieruchomości w zakresie odpowiadającym służebności.

Skutki zasiedzenia

Jeżeli sąd stwierdzi zasiedzenie służebności przesyłu:

a) właściciel nieruchomości nie może domagać się wynagrodzenia za ustanowienie służebności,
b) przedsiębiorstwo przesyłowe uzyskuje prawo do dalszego korzystania z nieruchomości.

Czy można usunąć urządzenia przesyłowe z działki?

Właściciel nieruchomości może żądać usunięcia urządzeń przesyłowych jedynie w określonych sytuacjach.

Może to nastąpić między innymi wtedy, gdy:

a) urządzenia zostały posadowione bez podstawy prawnej,
b) przedsiębiorstwo nie posiada tytułu prawnego do korzystania z nieruchomości,
c) nie doszło do zasiedzenia służebności.

W praktyce jednak znacznie częściej dochodzi do ustanowienia służebności przesyłu i wypłaty wynagrodzenia niż do fizycznego usunięcia infrastruktury.

Podsumowanie

Służebność przesyłu stanowi istotny instrument regulujący relacje pomiędzy właścicielami nieruchomości a przedsiębiorstwami przesyłowymi. Jej ustanowienie pozwala na legalne korzystanie z cudzej nieruchomości w celu eksploatacji infrastruktury technicznej, jednocześnie zapewniając właścicielowi nieruchomości odpowiednie wynagrodzenie.

W przypadku, gdy na nieruchomości znajdują się urządzenia przesyłowe, warto przeanalizować stan prawny oraz ustalić, czy przedsiębiorstwo posiada tytuł prawny do korzystania z gruntu

The post Służebność przesyłu – czym jest, kiedy powstaje i jakie prawa przysługują właścicielowi nieruchomości? appeared first on Adwokat Czwakiel - porady prawne Wałbrzych.

Urlop wypoczynkowy stanowi jedno z fundamentalnych praw pracownika i pełni jego istotną funkcję ochronną. Jego celem jest zapewnienie rzeczywistej regeneracji sił fizycznych i psychicznych pracownika.

Prawidłowo udzielony urlop wypoczynkowy.

Urlop wypoczynkowy, zgodnie z przepisami, powinien być:

1) coroczny,
2) płatny i – co szczególnie istotne
3) nieprzerwany.

Oznacza to, że pracownik w czasie urlopu powinien być zwolniony z obowiązku świadczenia pracy oraz pozostawania w dyspozycji pracodawcy.

W praktyce często pojawia się pytanie: czy pracodawca ma prawo kontaktować się z pracownikiem w trakcie urlopu wypoczynkowego?

Kodeks pracy nie zawiera przepisów, które wprost uprawniałyby pracodawcę do bieżącego kontaktu z pracownikiem w sprawach służbowych podczas urlopu.

Przyjmuje się zatem, że co do zasady taki kontakt jest niedopuszczalny zwłaszcza jeżeli:
– ma charakter systematyczny lub
– prowadzi do wykonywania czynności służbowych przez pracownika.

Pracownik korzystający z urlopu nie ma więc obowiązku:
– odbierania telefonów służbowych,
– odpowiadania na wiadomości e-mail
– realizowania poleceń pracodawcy,
nawet jeśli wymagają one jedynie krótkiego zaangażowania czasowego. Stałe zakłócanie urlopu może bowiem uczynić urlop pracownika  iluzorycznym.

Powyższe nie oznacza to jednak całkowitego zakazu jakiejkolwiek komunikacji.

Przyjmuje się, że jednorazowy, incydentalny kontakt może być dopuszczalny w sytuacjach nadzwyczajnych. Chodzi tu o zdarzenia o charakterze nagłym i pilnym, takie jak poważna awaria, zagrożenie dla mienia lub bezpieczeństwa albo brak kluczowych informacji, które posiada wyłącznie dany pracownik. Taki kontakt nie powinien jednak przerodzić się w wykonywanie pracy na urlopie, ani też nie powinien stać się stałym elementem organizacji pracy w zakładzie pracy.

Jeżeli kontakt pracodawcy z pracownikiem w czasie urlopu ma charakter uporczywy lub prowadzi do faktycznego świadczenia pracy? Takie działanie, może to zostać uznane za naruszenie prawa do urlopu wypoczynkowego.

W takiej sytuacji pracownik może domagać się udzielenia urlopu w innym terminie, czy żądać wynagrodzenia za pracę wykonywaną podczas urlopu.

Jeszcze dalej idącą ingerencją w prawo do wypoczynku jest skrócenie urlopu lub odwołanie pracownika z urlopu. Kodeks pracy dopuszcza taką możliwość jedynie wyjątkowo. Pracownik może zostać odwołany z urlopu tylko w nagłych, nieprzewidzianych okolicznościach. Jego udział jest przy tym konieczny do usunięcia skutków takiej sytuacji. Tak więc nie każda trudność organizacyjna uzasadnia odwołanie z urlopu.

Braki kadrowe, zwiększone obłożenie pracą, błędy w planowaniu urlopów u danego pracodawcy, czy sezonowy wzrost zapotrzebowania na pracę? Te przyczyny nie stanowią wystarczającej podstawy do skrócenia urlopu pracownika.

Odwołanie pracownika z urlopu rodzi po stronie pracodawcy obowiązek pokrycia wszelkich kosztów poniesionych przez pracownika, związanych z przerwaniem urlopu. W szczególności kosztów podróży. Ponadto niewykorzystana część urlopu powinna zostać udzielona pracownikowi w innym, uzgodnionym terminie.

Podsumowując, urlop wypoczynkowy powinien być okresem rzeczywistego oderwania się od obowiązków zawodowych przez pracownika. Kontakt ze strony pracodawcy, jak i skracanie urlopu, są dopuszczalne wyłącznie w wyjątkowych, ściśle określonych sytuacjach.

The post Prawo do urlopu wypoczynkowego. appeared first on Adwokat Czwakiel - porady prawne Wałbrzych.

W wielkim skrócie, przy budowie farmy fotowoltaicznej (PV) kluczowe znaczenie mają:

1) wybór lokalizacji farmy,
2) uzyskanie niezbędnych pozwoleń,
3) dobrze sporządzony projekt techniczny,
4) wybór odpowiednich technologii wykonania,
5) prawne zapewnienie formy posiadania ziemii pod budowę farmy.

Wybór lokalizacji i terenu.

Powierzchnia gruntu: teren pod farmę PV powinien mieć minimum 1,5-2 ha powierzchni na 1 MW mocy, i mieć odpowiednią szerokość, w granicach minimum 40-50 m.

Klasa gruntu: najlepiej aby dana działka ziemii stanowiła nieużytek lub grunt o niskiej klasie (IV, V, VI). Pozwoli to uniknąć dodatkowych kwestii proceduralnych zwiazanych z wykorzystaniem „wyższej” klasy ziemii, pod budowę PV.

Nasłonecznienie: lokalizacja musi zapewniać jak najlepsze nasłonecznienie, z unikaniem zacienienia przez budynki czy drzewa. Budowanie farmy PV w kierunku północnym mija się z celem jej stawiania.

Dostęp do sieci: Ważny jest dobry dostęp do linii średniego lub wysokiego napięcia oraz stacji transformatorowej. Im większa odległość od nich, tym większe generuje to dodatkowe koszty.

Dostęp do drogi: Działka powinna mieć dostęp do utwardzonej drogi publicznej. Ułatwia to znacznie transport ciężkiego sprzętu budowlanego.

Unikanie przeszkód naturalnych i naturalno-prawnych: Należy unikać gruntów położonych na terenach zalewowych lub zagrożonych zalaniem. Warto także unikać terenów chronionych przyrodniczo (np. Natura 2000) lub obszarów z wysokim ryzykiem prawnym (np. tereny o nieuregulowanej do końca prawnie sytuacji).

Wymogi formalno-prawne.

Projekt: Konieczne jest przygotowanie szczegółowego projektu farmy, obejmującego parametry techniczne, rozmieszczenie urządzeń i systemów bezpieczeństwa.

Pozwolenia: Wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, warunków przyłączenia do sieci, pozwolenia na budowę oraz, dla mocy powyżej 500 kW, koncesji Urzędu Regulacji Energetyki (URE). 

Wybór technologii – komponentów farmy PV

Panele fotowoltaiczne: Należy zwrócić dużą uwagę na sprawność energetyczną paneli, które mają zostać zainstalowane. Kolejnymi istotnymi elementami są żywotność (trwałość) paneli, oraz ich odporność na warunki atmosferyczne (wiatr, grad, zmiany temperatury).

System inwersji: Kluczowe jest planowanie i integracja systemów inwersji, aby całość działała sprawnie. 

Finansowanie i władanie gruntem

Dzierżawa lub własność: Najkorzystniejszymi rozwiązaniami są długoterminowa dzierżawa gruntu (30 – 50 lat) lub własność gruntu. Przy umowie dzierżąwy gruntu, należy zadbać o to, by zabezpieczała ona prawidłowo słuszne interesu obu stron umowy.

Analiza inwestycji: Przed podjęciem decyzji o budowie należy przeprowadzić analizę terenu i potencjału energetycznego. Audytami tego rodzaju zajmują się wyspecjalizowane podmioty i warto skorzystać z ich usług.

The post Na co zwrócić uwagę przy budowie farmy fotowoltaicznej? appeared first on Adwokat Czwakiel - porady prawne Wałbrzych.

Fotowoltaikę najłatwiej zdefinioweć jako proces pozyskiwania energii elektrycznej z promieni słonecznych. Osoby, które zdecydują się zainwestować w domową instalację fotowoltaiczną, mogą wytwarzać własny, tzw. ekologiczny prąd. W dłuższej perspektywie pozwala to wygenerować w gospodarstwie domowym, czasem nawet dość znaczne, oszczędności.

Instalacja paneli fotowoltaicznych w gospodarstwie domowym, stanowi najprostszą drogę przejścia na Odnawialne Źródła Energii.

Dlaczego warto zainwestować w fotowoltaikę w gospodarstwie domowym?

Najprostsza odpowiedź jest taka, że promienie słoneczne są dostępne praktycznie z każdego miejsca na Ziemii. Z tego względu, a także ze względu na cenę wytworzenia energii, panele fotowoltaiczne zyskały w ostatnich latach ogromną popularność.

Technologia ta, jako jedna z niewielu, podlega szybkiemu rozwojowi, a wraz z rozwojem maleją związane z nią koszty. W połączeniu z magazynami energii, taka instalacja, może ,potencjalnie, zapewnić całkowitą niezależność, od energii pozyskiwanej ze źródeł konwencjonalnych.

Zastosowanie paneli słonecznych pozwala na wyprodukowanie nawet do 100% zapotrzebowania energetycznego gospodarstwa domowego. Fotowoltaika nie generuje hałasu i zanieczyszczeń, a do produkcji energii nie potrzebuje żadnych surowców, bazując wyłącznie na energii słonecznej.

Na co zwrócić uwagę, jeżeli planujesz budowę farmy fotowoltaicznej?

The post Fotowoltaika, jako Odnawialne Źródło Energii (OZE). appeared first on Adwokat Czwakiel - porady prawne Wałbrzych.

On-grid.

On-grid, jest to najprostszy system pozyskiwania i oddawania energii. W systemie tym nadwyżki gromadzonej energii przekazuje się, do ogólnej sieci energetycznej, do której podłączone jest gospodarstwo domowe. Najczęściej ma to miejsce w okresie letnim, kiedy produkowana energia przekracza bieżące zapotrzebowanie energetyczne gospodarstwa domowego. Operator sieci energetycznej powinien zwrócić wyprodukowane nadwyżki w okresie mniejszej produkcji, np. w okresie jesienno-zimowym. Oczywiście, jako że żyjemy w Polsce, na tym polu operatorzy energii, czesto dopuszczają się w nadużyć, manipulując cenami odbioru i odsprzedaży energii. Rozliczenie nie następuje bowiem w systemie barterowym „ile oddałem, tyle mam za darmo”.

Off-grid.

Off-grid, to z kolei rozwiązanie, droższe, stosowane w przypadku mniejszych instalacji, ale o wiele korzystniejsze dla zwykłego gospodarstwa domowego. Instalacja wymaga “wpięcia” do naszego systemu fotowoltaicznego akumulatora. Ten, magazynując pobraną energię, gwarantuje częściowe, a czasem nawet całkowite uniezależnienie się, od zewnetrznego dostawcy energii.

W okresie mniejszej wydajności paneli słonecznych, energię uzyskuje się bezpośrednio z akumulatora, a nie z sieci zewnętrznej. Jest to rozwiązanie droższe niż wyżej wymieniony on-grid, gdyż wymaga zbudowania magazynu energii.

Budowa magazynów energii dla sieci off-grid (autonomiczne) jest w Polsce całkowicie legalna. Dodatkowo, całkowite odseparowanie magazynu od sieci, powoduje, że nie trzeba go zgłaszać do operatora sieci dystrybucyjnej (OSD).

Nalezy jednak pamiętać, że budowa i instalacja magazynów energii musi być zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Dodatkowo magazyny energii powyżej 20 kWh wymagają uzyskania pozwolenia na budowę.

The post Off-grid, On-grid – co to takiego? appeared first on Adwokat Czwakiel - porady prawne Wałbrzych.

1) farmy fotowoltaiczne,
2) farmy wiatrowe,
3) instalacje fototermiczne,
4) instalacje geotermalne,
5) elektrownie biomasowe.

Duży wpływ na wykorzystanie odnawialnych źródeł energii ma ich koncentracja. Choć najobfitszym źródłem energii jest energia słoneczna, jest ona też najbardziej rozproszona. 1 m² oświetlony słońcem w zenicie może otrzymać maksymalnie około 1 kilowata.

Energia wiatru może być bardziej skoncentrowana: pojedyncza turbina wiatrowa może mieć moc kilku megawatów.

Elektrownie wodne, wykorzystujące wodę spływającą z dużego obszaru, mogą wytwarzać moc rzędu gigawatów.

Wartość projektu fotowoltaicznych (PV), szacuje się biorąc pod uwagę między innymi:

a) poziom nasłonecznienia,
b) ukształtowanie terenu,
c) strukturę klasoużytków terenu,
d) dostępność infrastruktury np. dróg dojazdowych,
e) występowanie obiektów kolizyjnych, które mogą ograniczać możliwość realizacji farmy PV np. obszary zadrzewione, obszary wodne,
f) lokalizację względem infrastuktury OSD/OSP,
g) lokalizację pod kątem prawnym np. forma posiadania ziemi, kwestie związane z ochroną przyrody,
h) plany zagospodarowania przestrzennego.

Tym krótkim wpisem, rozpoczynam cykl artykułów dotyczących Odnawialnych Źródeł Energii.

Dlaczego warto zainwestować w fotowoltaikę w gospodarstwie domowym?

Najprostsza odpowiedź jest taka, że promienie słoneczne są dostępne praktycznie z każdego miejsca na Ziemii. Z tego względu, a także ze względu na cenę wytworzenia energii, panele fotowoltaiczne zyskały ogromną popularność. Technologia ta, jako jedna z niewielu, podlega szybkiemu rozwojowi. W połączeniu z magazynami energii, potencjalnie, może zapewnić całkowitą niezależność, od energii pozyskiewanej ze źródeł konwencjonalnych.

Zastosowanie paneli słonecznych pozwala na wyprodukowanie do 100% zapotrzebowania energetycznego gospodarstwa domowego. Fotowoltaika nie generuje hałasu i zanieczyszczeń, a do produkcji energii nie potrzebuje żadnych surowców, bazując wyłącznie na energii słonecznej.

The post Odnawialne Źródła Energii (OZE) appeared first on Adwokat Czwakiel - porady prawne Wałbrzych.

Jakie są podstawowe przesłanki wystąpienia ze skarga pauliańską?

Uprawnionym do wystąpienia z powództwem wyżej wymienionym jest wyłącznie wierzyciel, czyli osoba, która może żądać od dłużnika spełnienia świadczenia / np. zapłaty określonej kwoty /.
Wierzyciel koniecznie musi wskazać tytuł prawny, z którego wierzytelność wynika / np. wyrok sądowy / oraz wysokość wierzytelności.

Uwaga !!! Ochronie podlegają wyłącznie wierzytelności pieniężne. W zakres ochrony wchodzą także wierzytelności pieniężne wynikające pośrednio z innego zobowiązania, dla przykładu zobowiązania wynikającego z należnego dłużnikowi odszkodowania.

Ważne !!! Wierzytelność, będąca przedmiotem powództwa, nie musi być potwierdzona tytułem wykonawczym / wyrokiem z klauzulą wykonalności /. Tytuł wykonawczy będzie jednakże wierzycielowi niezbędny, aby wystąpić w przyszłości przeciwko osobie trzeciej z wnioskiem egzekucyjnym.

Po stronie dłużnika musi istnieć świadomość, że faktycznie jest dłużnikiem. Dodatkowo, że poprzez swoje działanie / np. darowanie nieruchomości /, pokrzywdzi wierzycieli.

Z pokrzywdzeniem wierzycieli mamy do czynienia wówczas, gdy w wyniku podjętych działań dłużnik stał się niewypłacalny. Dotyczy to też sytuacji, gdy dłużnik stał się niewypłacalny w większym stopniu niż przed dokonaniem czynności rozporządzenia swoim majątkiem.
Wbrew pozorom udowodnienie zaistnienia tej okoliczności nie jest proste. Sama sprzedaż nieruchomości, czy innego prawa przysługującego dłużnikowi, nie jest uszczupleniem jego majątku. Przecież w zamian dłużnik otrzymuje pieniądze. W takim przypadku konieczne jest udowodnienie, że dłużnik np. sprzedał nieruchomość poniżej jej wartości. Inaczej mówiąc nie uzyskał ceny, którą mógł uzyskać. Innym charakterystycznym przykładem takiego działanie jest np. zwolnienie, przez dłużnika, osoby trzeciej, z długu.

Dla skuteczności powództwa w trybie skargi pauliańskiej niezbędne jest jeszcze wystąpienie określonych okoliczności po stronie osoby trzeciej. Osoby, która dokonała transakcji z dłużnikiem. Osoba trzecia musi w wyniku takiej transakcji uzyskać korzyść majątkową. Przy ekwiwalentności transakcji trudno jest taką korzyść udowodnić. Jednakże, jeżeli wartość transakcji / cena sprzedaży / odbiegała od wartości rynkowej sprzedawanej rzeczy lub prawa, to właśnie różnica pomiędzy uzgodnioną z dłużnikiem ceną sprzedaży, a wartością rynkową transakcji, będzie stanowić dla osoby trzeciej korzyść majątkową.

Świadomość pokrzywdzenia wierzyciela u osoby trzeciej.

Kolejną, ostatnią, ale chyba najtrudniejszą, okolicznością do udowodnienia jest konieczność wykazania, iż osoba trzecia, będąca stroną transakcji z dłużnikiem, wiedziała, że dokonuje czynności, w wyniku której wierzyciele zostaną pokrzywdzeni. Nie ma znaczenia z jakiego źródła osoba trzecia posiadła taka wiedzę. Należy pamiętać, że skarga pauliańska ingeruje w prawo nabyte przez osobę trzecią. Raczej zatem nie ma co liczyć na to, iż osoba trzecia sama ujawni stan swojej wiedzy w tym zakresie.
Ustawodawca miał świadomość, że trudno będzie uzyskać dowod, iż osoba trzecia wiedziała, że czynność prawna , w której uczestniczyła, prowadziła do pokrzywdzenia wierzycieli. Wprowadzono zatem pewne „ułatwienie”.

Co zrobić, jeżeli osoba trzecia nie posiadała wiedzy, o której mowa wyżej. Wówczas wystarczy udowodnić, że brak tej wiedzy jest wywołany brakiem należytej staranności z jej strony. Chodzi o to, że osoba trzecia, gdyby zachowała ową staranność mogła się dowiedzieć o tym, że dłużnik ma wierzycieli i swoim działanie doprowadza do swojej całkowitej lub częściowej niewypłacalności.

Nie chodzi tu o to, aby osoba trzecia, przed zawarciem umowy, miała obowiązek sprawdzania stanu majątkowego / pasywa i aktywa / dłużnika. Powinna ona jednakże sprawdzić np. wpisy znajdujące się w księdze wieczystej. Jeżeli stroną transakcji jest osoba prawna np. spółka z o.o. może dokonać sprawdzenia w sądowym Rejestrze Dłużników Niewypłacalnych.

Ważne !!! Wytoczenie powództwa o uznanie czynności dłużnika za bezskuteczną obwarowane jest koniecznością wskazania wielu dowodów. Dowody dotyczą zarówno zachowania się dłużnika, jak i osoby trzeciej, będącej stroną transakcji. Przepisy prawa cywilnego wprowadzaja jednakże pewne domniemania, które ułatwiają wierzycielom możliwość skutecznego dochodzenia swoich praw. Domnimań będzie dotyczył mój kolejny wpis.

Wobec skomplikowanej materii spraw ze skargi pauliańskiej uważam, że co najmniej przed wniesieniem skargi konieczny jest kontakt z adwokatem. Przygotowany przez wierzyciela materiał dowodowy zostanie wówczas oceniony. Wierzyciel otrzyma także wskazówki co do dalszego trybu postępowania.

The post Niewypłacalność dłużnika, a ochrona wierzyciela. appeared first on Adwokat Czwakiel - porady prawne Wałbrzych.

Jak przeciwdziałać takiemu zachowaniu się dłużnika?

Przeciwdziałać można poprzez wykorzystanie tzw. skargi pauliańskiej.
Wierzyciel może wykorzystać, przysługującą mu, ochronę w ramach skargi pauliańskiej, w przypadku zaistnienia następujących okoliczności:
a) wierzycielowi przysługuje wierzytelność wobec dłużnika,
b) dłużnik w wyniku dokonanej czynności prawnej pozbywa się majątku – np. zawarł z osobą trzecią umowę sprzedaży lub darowizny,
c) w wyniku tej czynności prawnej dłużnika, osoba trzecia uzyskała korzyść majątkową,
d) czynność dłużnika krzywdzi wierzyciela – np. uniemożliwiając lub znacznie utrudniając zaspokojenie wierzytelności przysługującej wierzycielowi,
e) po stronie dłużnika istnieje świadomość, że dokonaną czynnością krzywdzi on wierzyciela,
f) osoba trzecia działała w złej wierze.

Czym jest skarga pauliańska?

Wierzyciel może wnieść pozew przeciwko osobie, która w wyniku umowy zawartej z dłużnikiem uzyskała korzyść majątkową, kosztem braku możliwości zaspokojenia się wierzyciela.
W pozwie wierzyciel powinien wnosić o uznanie czynności prawnej (sprzedaży, darowizny itp.) dokonanej przez dłużnika z osobą trzecią za bezskuteczną wobec niego.

Jakie korzyści osiągnie wierzyciel?

W przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia przez sąd roszczenia wierzyciela, będzie on miał możliwość prowadzenia egzekucji z majątku. Majątek ten nie stanowi już majątku dłużnika, a stał się majątkiem osoby trzeciej. Powyższe nie oznacza jednak, że osoba trzecia przestaje być właścicielem danej rzeczy / np. nieruchomości /. Osoba ta dalej jest właścicielem, przykładowej, nieruchomości jednakże jego prawo jest ograniczone. Wierzyciel może z tej nieruchomości prowadzić egzekucję. Taka możliwość istnieje, albowiem dłużnik dokonał czynności prawnej / sprzedaż, darowizna /, którą pokrzywdził wierzyciela.

Ważne !!! Opisana wyżej sytuacja dotyczy wyłącznie wierzyciela, który wystąpił na drogę sądową i w stosunku , do którego uznano daną umowę za prawnie nieskuteczną. Wierzyciele, którzy ze skargą pauliańską nie wystąpili takiej możliwości egzekucji nie mają.

Do którego sądu należy wnieść skargę pauliańską?

Wszystko zależy od wartości majątku, którego pozbył się dłużnik. Jeżeli wartość tego majątku / np. nieruchomości / nie przekracza kwoty 75.000,00 zł to właściwy jest sąd rejonowy. Powyżej tej kwoty wierzyciel wnosi pozew do sądu okręgowego.

Ile wynosi opłata takiego pozwu?

Otóż tutaj mam dobrą wiadomość dla wierzyciela. Do września 2023 r. opłata ta wynosiła 5 % wartości przedmiotu sporu, czyli wartości np. sprzedanej bądź darowanej nieruchomości. Przy wartości nieruchomości 200.000,00 zł opłata wynosiła zatem 10.000,00 zł.

Od września 2023 r. wysokość opłaty za pozew będący skarga pauliańską jest zależna od wartości przedmiotu sporu:
– przy wartości do 20.000,00 zł są to opłaty stałe. Wierzyciel opłaca pozew zgodnie ze wskazanymi w przepisach przedziałami wartości,
– przy wartości ponad 20.000,00 zł jest to oplata stała i wynosi 1.000,00 zł.

Uwaga!!! Wierzycielkorzysta ze wskazanej wyżej opłaty stałej w wysokości 1.000,00 zł tylko i wyłącznie wówczas, gdy jego roszczenie jest udokumentowane:
– prawomocnym wyrokiem / orzeczeniem / sądu,
– orzeczeniem sądu polubownego, ze stwierdzeniem jego wykonalności,
– ugodą sądową,
– ugodą zawartą przed mediatorem, która przez sąd została zatwierdzona.

W przypadku, gdy wierzyciel nie posiada któregoż ze wskazanych dokumentów, opłata ta wynosi 5 % wartości przedmiotu sporu, jeżeli wartość rzeczy przekracza 20 000,00 zł.

Generalnie należy stwierdzić, że sprawy o uznanie czynności prawnej dłużnika z pokrzywdzeniem wierzycieli (tak poprawnie należy nazwać roszczenie, które ma być dochodzone pozwem) są najczęściej sprawami skomplikowanymi.

Oczywiście wierzyciel powództwo może wytoczyć osobiście. Z uwagi na charakter sprawy zasadnym wydaje się niezbędne skorzystanie z pomocy profesjonalnej czyli adwokata, a co najmniej uzyskanie porady przed wniesieniem pozwu.

The post Dłużnik „ucieka” z majątkiem! Co robić ? appeared first on Adwokat Czwakiel - porady prawne Wałbrzych.

Czym jest wspólnota mieszkaniowa?

Wspólnotę mieszkaniową tworzą, z mocy samego prawa, właściciele lokali mieszkalnych lub użytkowych, które są w danej nieruchomości budynkowej:

– wydzielone, lub
– możliwe do wydzielenia.

Wspólnota mieszkaniowa sama w sobie nie ma osobowości prawnej, jednakże ma zdolność prawną. Zdolność prawna oznacza, że wspólnota może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania.

Jakie mamy rodzaje wspólnot mieszkaniowych?

W Polsce rozróżniamy dwa rodzaje wspólnot mieszkaniowych: dużą i małą. Oba rodzaje mają swoje specyficzne cechy oraz różnice, które wpływają na sposób zarządzania, podejmowania decyzji, codzienne funkcjonowanie mieszkańców, oraz ponoszone przez właścicieli koszty.

Mała wspólnota mieszkaniowa to taka, w której liczba lokali nie przekracza trzech.

W małej wspólnocie decyzje dotyczące zarządzania nieruchomością są podejmowane w sposób mniej formalny i bardziej bezpośredni. Zarządzanie nieruchomością jest zazwyczaj prostsze, gdyż właściciele się znają, a podejmowanie decyzji jest bardziej elastyczne i nieformalne.

Właściciele mieszkań mogą spotykać się w dowolnym momencie i omawiać bieżące sprawy. Mogą sami decydować o większości spraw związanych z utrzymaniem budynku, takich jak naprawy, remonty czy zarządzanie finansami.

Często w takich wspólnotach nie ma potrzeby zatrudniania zewnętrznego zarządcy, co ogranicza konieczność wydatkowania środków finansowych. Spotkania mieszkańców, jako mniej formalne mogą odbywać się bez konieczności sporządzania z nich protokołów. W małych wspólnotach mieszkaniowych budżet jest zazwyczaj mniejszy, a przez to prostszy do zarządzania nim.

Duża wspólnota mieszkaniowa obejmuje budynki, z co najmniej czterema lokalami.

W takich wspólnotach konieczne jest już powołanie zarządu lub zatrudnienie profesjonalnego zarządcy, który będzie odpowiedzialny za prowadzenie codziennych spraw administracyjnych, finansowych i technicznych.

Zarząd może prowadzić sprawy bieżące, tzw. sprawy z zakresu zwykłego zarządu nieruchomością. Do podjęcia przez zarząd czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest uchwała właścicieli lokali wyrażająca zgodę na dokonanie tej czynności.

Często decyzje te są poprzedzone długimi dyskusjami i konsultacjami, co może wydłużać proces decyzyjny. W naprawdę dużych wspólnotach, liczących dziesiątki czy setki właścicieli, proces podejmowania uchwał potrafi trwać długie miesiące.

Zebrania dużej wspólnoty odbywać się muszą regularnie, przynajmniej raz w roku, nie później niż w pierwszym kwartale każdego roku.

W dużych wspólnotach mieszkaniowych budżet jest bardziej rozbudowany i wymaga profesjonalnego zarządzania. Konieczne jest prowadzenie księgowości, przygotowywanie rocznych sprawozdań finansowych oraz planowanie długoterminowych inwestycji i remontów.

Składki na utrzymanie budynku są zazwyczaj wyższe, aby pokryć koszty związane z zarządzaniem nieruchomością i utrzymaniem wspólnych obszarów.

Podsumowanie.

Różnice między dużą a małą wspólnotą mieszkaniową dotyczą więc głównie sposobu zarządzania, podejmowania decyzji oraz finansowania.

Małe wspólnoty cechują się większą elastycznością i prostotą, natomiast duże wspólnoty wymagają bardziej formalnych struktur i profesjonalnego zarządzania.

Warto wiedzieć, że przed 1 stycznia 2020 r. przepisy mówiły o liczbie 7 lokali stanowiących granicę między małą a duża wspólnotą. Po tej dacie, z uwagi na obniżenie progu z 7 do 3, wiele małych wspólnot przekształciło się we wspólnoty duże, o czym właściciele mogą nawet nie wiedzieć.

The post Wspólnota mieszkaniowa. appeared first on Adwokat Czwakiel - porady prawne Wałbrzych.